آسیب های ورزشی در دوچرخه سواری
دوچرخه سواری از بهترین و ایمنترین ورزشها برای حفظ سلامتی و تناسب اندام است. خوشبختانه در دوچرخه سواری آسیبها و خطرات کمی سلامت شما را تهدید میکنند که البته بیشتر آنها به استاندارد نبودن دوچرخه و رعایت نکردن نکات ایمنی ضروری حین دوچرخه سواری مربوط میشوند. شرط لازم برای دوچرخه سواری بی خطر، داشتن دوچرخه ای استاندارد و مناسب با شرایط بدنی ورزشکار است؛ اما این شرط به تنهایی کافی نیست. این امکان وجود دارد که حتی با بهترین دوچرخه ها هم حین دوچرخه سواری یا بعد از آن دچار درد و مشکل شوید. در دوچرخه سواری بعضی از قسمتهای بدن در معرض آسیب بیشتری هستند و با توجه به این قسمتهای حساس میتوانید از آسیب های دوچرخه سواری جلوگیری کنید. مانند زانو،کمر و لگن از آن قسمتهایی از بدن هستند که در صورت غفلت و استفاده از دوچرخه ی نامناسب ممکن است آسیب ببینند و برای محافظت از آنها باید توجه و دقت بیشتری به خرج دهید. برای جلوگیری از این اتفاقات ناخوشایند باید به نکات مهم در جلوگیری از آسیبهای دوچرخه سواری توجه کنید. در این نوشتار به مهم ترین آسیبهای دوچرخه سواری و راههای جلوگیری از آنها خواهیم پرداخت.
![آنچه در این مطلب میخوانید](/img/listTitle.png)
در پلی کلینیک ارتوپدی فنی، طب فیزیکی و توانبخشی دکتر بیژن فروغ خدمات درمانی و توانبخشی در مشکلات و بیماریهای پا و زانوها ، ستون فقرات، دست و اندام فوقانی ، بیماریهای نورولوژیک مغز و ... همچنین نوار عصب و عضله ، اسکن کف پا و تجویز و ساخت انواع بریس ، کفش و کفی طبی ، ودرمان با روشهایی مانند طب سوزنی به مراجعه کنندگان گرامی ارائه می گردد. لطفا جهت هماهنگی و کسب اطلاعات بیشتر و مشاوره با کارشناسان این مرکز، از طریق تماس با شماره تلفن 02166576424 و شماره واتس آپ ٠٩٣٩٦٩٨٤٤٣٠ اقدام فرمایید.
علل آسیب در دوچرخه سواری
بسیاری از مشکلات و آسیب های ایجاد شده در حین دوچرخه سواری به علت میزان نبودن ارتفاع زین، جلو و عقب بودن زین، ارتفاع دسته، فاصله دو دسته از هم طول دسته رکاب و بسیاری متغیرهای دیگر ایجاد میشوند. بسیاری از آسیب های دیگر هم صرفاً به علت ناآشنایی ورزشکار در تعامل و استفاده درست از دوچرخه و در نتیجه تکنیک نامناسب به وجود میاید. عامل مهم دیگر در بروز آسیب های ناشی از دوچرخه سواری و ایجاد درد های اندام، فشار بیش از حد ورزشکار به بدن خود است. وی میخواهد خیلی سریع به حد مورد انتظار خود برسد و به همین دلیل فشار زیادی به بدن وی وارد میشود. در این حالات یا تاندون ها و رباط های وی هنوز قابلیت انعطاف لازم را برای تحمل ورزش سخت و طولانی مدت پیدا نکرده اند و یا قدرت عضلات فرد به اندازه کافی نیست. این عدم تعادل بین قابلیت انعطاف بافت های نرم و مفاصل و کم بوده قدرت عضلانی فرد از یک طرف و فشار زیادی که ورزشکار به خود میاورد میتواند موجب بروز آسیب شود.
انواع آسیب دیدگی در دوچرخه سواری
برخی از شایعترین آسیبهایی که دوچرخه سواران را تهدید میکند، عبارتند از:
- کمردرد: درد کمر یک نقطه ضعف برای بسیاری از افراد است. دوچرخه سواران اغلب عضلات پای خود را تقویت میکنند؛ اما همیشه قدرت بالاتنه برای حمایت و مقاومت در برابر نیروی وارده از پاها را ندارند که این باعث میشود کمر بیش از حد سخت کار کند و دچار اسپاسم و خستگی زودرس شود. برای پیشگیری یا درمان کمردرد، عادت کنید که پشت خود را صاف نگه دارید. این کار باعث کاهش درد و همچنین بهبود دوچرخه سواری میشود.
- زانو درد : زانو شایعترین محل آسیبهای ناشی از استفاده بیش از حد در دوچرخه سواری است و زمانی رخ میدهد که فرد بیش از حد یا با سرعت زیاد رکاب بزند. برای جلوگیری از آسیبهای زانو باید به آرامی از طریق تمرین قدرت خود را افزایش دهید تا فشار روی زانوها به حداقل برسد و میزان تمرینات سخت یا کار در تپه کاهش یابد. همچنین رکاب زدن با دنده بالا برای مدت طولانی به مفاصل زانو فشار وارد میکند، بنابراین هر زمان که میتوانید به دندههای پایینتر بروید. نکته دیگر اینکه ارتفاع زین را طوری تنظیم کنید که در انتهای یک دور کامل که پا در پایینترین موقعیت روی پدال قرار میگیرد، زانو تقریباً صاف باشد.
- آسیب به سر: یکی از شایعترین آسیبهایی که دوچرخه سواران متحمل میشوند، آسیب به سر است که میتواند هر چیزی از بریدگی روی گونه تا آسیب مغزی باشد. استفاده از کلاه ایمنی ممکن است خطر آسیب به سر را تا ۸۵ درصد کاهش دهد.
- درد یا بیحسی مچ دست و ساعد: اولین نشانه آسیب دست، گزگز یا بیحسی در کف دست یا انگشتان است. برای جلوگیری یا کاهش آسیب دست، به نحوه گرفتن فرمان دقت کنید. گرفتن باید محکم و در عین حال آرام باشد و موقعیت دست خود را مرتباً تغییر دهید. همیشه به یاد داشته باشید که مچ دست خود را صاف نگه دارید و برای کاهش ارتعاش مچ، دستکشهای بالشتکی یا نوار فرمان را امتحان کنید.
- نکته حائز اهمیت اینکه دوچرخه سواران باید با آرنجهای کمی خم شده حرکت کنند؛ چرا که آرنجهای خم به هنگام برخورد با دستاندازهای جاده، مانند کمک فنر عمل میکنند. یک آسیب رایج دیگر در استفاده بیش از حد از مچ دست، سندرم تونل کارپال یا فشردگی عصب میانی دست است که با تغییر فشار متناوب از داخل به خارج از کف دست قابل پیشگیری است؛ علاوه بر این دستکشهای پد دار و کشش مچ دستها قبل از سواری کمککننده خواهد بود.
- درد شانه و درد گردن : آسیب به شانه و گردن معمولاً در سواریهای طولانی اتفاق میافتد و عمدتاً به دلیل قرار دادن وزن زیاد روی دستها و سواری با آرنجهای صاف ایجاد میشود که برای جلوگیری یا درمان درد شانه، بهتر است آرنجها را کمی خمیده نگه دارید تا از انتقال شوک جاده به بازوها و بالاتنه جلوگیری کند. همچنین اگر فرمان خیلی پایین باشد، دوچرخه سواران ممکن است مجبور شوند پشت خود را خم کنند و در نتیجه به گردن و پشت فشار وارد کنند. سفت شدن عضلات همسترینگ یا عضلات خمکننده ران نیز میتواند باعث قوس کمر دوچرخه سواران و در نتیجه کشش بیش از حد گردن شود. کشش منظم این عضلات باعث ایجاد انعطافپذیری و حفظ فرم مناسب میشود.
- مشکلات دستگاه ادراری تناسلی: یکی از شکایات رایج از سوارکاران مردی که زمان زیادی را صرف سوارکاری میکنند، نوروپاتی پودندال، بیحسی و درد در ناحیه تناسلی یا رکتوم است که معمولاً به دلیل فشرده شدن و کاهش خونرسانی به ناحیه تناسلی ایجاد میشود. یک صندلی پهنتر یا با بالشتک، تغییر شیب صندلی یا استفاده از شورت دوچرخه سواری، همگی به کاهش فشار کمک میکنند.
- بیحس شدن انگشتان پا: بیحسی یا سوزش پا معمولاً به دلیل فشرده شدن اعصاب پا ایجاد میشود که به دلیل کفشهای تنگ و باریک، فشار مداوم بر پاها به علت سربالایی رفتن بیش از حد و افزایش فشار عضلات به همراه کاهش شدید فشارخون ناشی از سندرم کمپارتمان باشد. برای جلوگیری یا کاهش بیحسی انگشتان پا، کفشهای خود یا گرههای روی آن را تنظیم کنید. هنگام چسباندن پا به پدالها اگر از گیره استفاده میکنید، مطمئن شوید که پاهایتان صاف باشد و در نهایت هرگونه درز، بند یا سگک نامنظم که ممکن است به پای شما فشار وارد کند را از کفش خود بردارید.
![آسیب های ورزشی در دوچرخه سواری](https://www.pezeshkonline.ir/download/drforogh-221223201950.jpg)
آسیب های ستون فقرات و لگن در دوچرخه سواری
یکی از مشکلات احتمالی دوچرخه سواران درد در ناحیه گردن و کمر است. یکی از علل این درد ها ارتفاع دسته های دوچرخه است. دسته های خیلی پایین دوچرخه موجب فشار بیش از اندازه به کمر و گردن شده و موجب بروز درد در آنها میشود. از طرف دیگر برای کاهش کمردرد در حین دوچرخه سواری ستون مهره باید یک قوس با تحدب به سمت بالا داشته باشد. استفاده از دنده های سنگین بخصوص در سربالایی میتواند موجب کمردرد شود. پس در شیب های رو به بالا باید سعی کنیم از دنده های سبکتر استفاده کنیم. ضعف عضلات کمر در دوچرخه سوار هم از علل شایع کمردرد در دوچرخه سوار ها است. با تقویت عضلات کمر و شکم میتوانیم تا حد زیادی از این درد ها پیشگیری کنیم.
علت آسیب های ستون فقرات و لگن در دوچرخه سواری
استفاده از کولهپشتی نامناسب:
گاهی اوقات وزن وسایل زیاد بوده و باعث افزایش فشار روی عضلات کمر و ستون فقرات میشود. در این موارد طبیعی است که بعد از دوچرخه سواری مقداری درد داشته باشید؛ اما اگر کمردرد بعد از دوچرخه سواری تا چند روز ادامه داشته باشد یا همیشه هنگام دوچرخه سواری درد داشته باشید، بهتر است به پزشک مراجعه کنید و از درمانهای مناسب استفاده کنید.
ضعف عضلات میانی
یکی دیگر از شایعترین علل کمردرد ، ضعیف بودن عضلات مرکزی بدن است. برای پیشگیری از این مشکل میتوانید از تمرینهای ورزشی تقویت کننده عضلات مرکزی بدن استفاده کنید.
کاهش دامنه حرکتی لگن
در بعضی افراد، عضلات ران کوتاه هستند. در نتیجه هنگام استفاده از دوچرخه قسمت تحتانی کمر مجبور است برای جبران بیشتر کار کند که این کار ممکن است باعث درد در ناحیه تحتانی کمر شود.
حالت نامناسب روی دوچرخه
استفاده از دوچرخه با سایز مناسب بسیار حائز اهمیت است. زین بلند میتواند باعث آسیب کمر و درد مفصل ران شود. نامناسب بودن سایز فرمان و سایر اجزای دوچرخه نیز میتواند منجر به افزایش درد کمر شود.
آسیب های زانو در دوچرخه سواری
زانو درد در چهار ناحیه بروز میکند از جمله ناحیه قدامی، خلفی، جانبی، میانی و سندروم باند ایلیوتیبیال که در اینجا به هر کدام می پردازیم:
درد بخش قدامی زانو
درد در بخش قدامی زانو به معنای روی زانو و اطراف کاسه زانو (کشکک)، یکی از شایعترین آسیبهای ناشی از استفاده بیش از حد در دوچرخه سواری است که بخشی از آن به دلیل آناتومی خاص این ناحیه است. عضلات بزرگ چهار سر ران از طریق کشکک زانو به استخوان ساق پا متصل میشوند، بنابراین هر بار شما زانوی خود را خم کنید، نیروی پدال زدن از طریق مفصل پاتلوفمورال منتقل میشود و اساساً آن را به سمت عقب و به استخوان ران فشار میدهد. اگرچه این آسیب بیشتر در ورزشهای انفجاری دیده میشود؛ اما در هنگام دوچرخه سواری ممکن است بخشی از تاندونی که کشکک زانو را به برجستگی استخوانی زیر کاسه زانو متصل میکند نیز ملتهب شود (تاندونیت پاتلار). اگر این ناحیه به طور مداوم نسبت به لمس دردناک باشد. با این حال، اگر از درد بخش قدامی زانو ناشی از دوچرخه سواری رنج میبرید، به احتمال زیاد به سندروم فشردگی پاتلار (فشردگی کشکک زانو) مبتلا شدهاید. این سندروم میتواند به میزان یکسانی دوچرخه سواران و دوندگان را تحت تأثیر قرار دهد و باعث آزار و درد در هنگام دوچرخه سواری یا هنگام پیاده شدن از آن و راه رفتن شود.
درد بخش خلفی زانو
درد پشت زانو، بسیار کمتر شایع است و معمولاً سادهتر است. این درد معمولاً به دلیل کشش بیش از حد زانو است. بلند بودن زین دوچرخه یا عقب بودن آن میتواند باعث این درد شود. اگر چه این موارد به همین اندازه، باعث درد در قسمت عضلات همسترینگ نیز میشوند. درد در ناحیه پشت زانو باید توسط پزشک بررسی شود تا احتمال وجود کیست بیکر رد شود. کیست بیکر، یک برجستگی بیخطر ناشی از جمع شدن مایع سینوویال در فضای پشت زانو است. پزشک میتواند گزینههای درمانی مربوط به آن را با شما در میان بگذارد.
درد بخش داخلی و جانبی زانو
درد در بخش جانبی زانوها بسیار شایع است و تقریباً علت همیشگی آن، بخش پایینی پا، یعنی ناحیه پدال است. چنین دردی اغلب در حین اولین دوچرخه سواری با پدالهای جدید یا یک جفت کفش جدید یا پس از آن احساس میشود. ساختارهای ایجاد کننده این درد، معمولاً رباطهای جانبی هستند که در قسمت خارجی مفصل زانو قرار دارند و مانع خم شدن زانو در طرف اشتباه میشوند. پدالهایی که به درستی قرار نگرفته باشند یا زاویه Q یعنی فاصله بین پاهای شما در هنگام ایستادن را تحت تأثیر قرار دهند یا باعث چرخش بیش از حد مفاصل زانو شوند یا به یکی از بخشهای جانبی زانوها فشار وارد کنند، میتوانند باعث چنین دردی شوند.
سندروم باند ایلیوتیبیال
یک بیماری دردناک دیگر که به سندروم فشردهسازی پاتلار بسیار نزدیک است، سندروم باند ایلیوتیبیال نامیده میشود. نوار ایلیوتیبیال، یک نوار فیبری محکم تشکیل شده از بافت است که از لگن تا زیر زانو به سمت پایین کشیده شده است. ساختاری که این نوار دارد، به مرور زمان اندکی سفتتر میشود و در صورتی که عضلات مدیالیس پهن و مورب شما به اندازه کافی قوی نباشند تا کشش آن را خنثی کنند، کشکک زانو را به سمت مرکز بدن میکشد. کشکک زانو به دلیل محل قرارگیری خود، با هر بار خم و راست شدن زانو و روی بخش انتهایی استخوان ران که با بورسیهای پر از مایع پوشانده شده است، به طور مداوم به سمت بالا و پایین حرکت میکند. در اینجا است که ممکن است التهاب رخ دهد و با هر بار خم شدن مفصل زانو، تحریک بیشتر اتفاق بیفتد. این سندروم که بیشتر در میان دوندهها دیده میشود، یک وضعیت ناخوشایند است که به دلیل ضعف ماهیچه مدیوس گلوتئوس، عضله مرکزی ضروری دیگری که در دوچرخه سواری نادیده گرفته میشود و همچنین با استفاده از پدالهایی که باعث میشوند انگشتان پا بیش از حد به سمت داخل بچرخند، تشدید میشود.
چگونگی تنظیم دوچرخه برای کاهش آسیبهای ناشی از آن
یکی از عوامل زمینه ساز این آسیب ها تنظیم نبودن دوچرخه است. دوچرخه ادامه اندام های حرکتی بدن انسان برای حرکت روی زمین است، پس باید با این اندام ها هماهنگ باشد. دقت به چند قسمت از دوچرخه برای تنظیم بودن اهمیت بیشتری دارد. تنظیم ارتفاع زین دوچرخه تأثیر فراوانی در راحت بودن دوچرخه سوار دارد. اگر زین خیلی پایین باشد فشار زیادی به عناصر جلوی زانو مانند تاندون عضله چهارسر ران و غضروف کشکک و تاندون کشکک وارد میشود و در صورتی که زین زیادی بالا قرار گیرد همسترینگ ها در پشت زانو تحت کشش قرار گرفته و ممکن است درد پشت زانو ایجاد شود. یک قانون خوب برای تنظیم ارتفاع زین این است که وقتی روی زین نشسته و کف پای خود را بر روی پدال قرار میدهیم و آن را در پایین ترین وضعیت خود یعنی ساعت شش قرار میدهیم زانو باید زاویه ای حدود ۳۰-۲۵ درجه داشته باشد. البته نظرات در این مورد قدری متفاوت است و بعضی مربیان زوایای کمتر و حتی صفر درجه را پیشنهاد کرده اند. زاویه بین ران و ساق وقتی رکاب در پایین ترین وضعیت خود قرار دارد مهم است. جلو و عقب بودن زین هم تأثیر زیادی در نیروهای وارده به زانو دارد. وقتی که زین زیادی به عقب رفته است موجب کشیده شدن ایلیوتیبیال باند میشود. یک روش خوب برای تنظیم جلو و عقب بودن زین این است که روی زین نشسته و پای خود را بر روی پدال گذاشته و آن را در وضعیت ساعت سه قرار میدهیم. در این وضعیت ساق باید کاملاً عمودی قرار گیرد یا به سخن دیگر شاقولی که از جلوی کشکک به پایین آویزان میشود باید از وسط پدال عبور کند.
شاقول در جلوی زانو
محل دیگر تنظیم، دسته های دوچرخه است. دسته های دوچرخه باید حدود ۲-۱ اینچ پایینتر از سطح زین قرار گیرند. این دسته ها باید آنقدر با هم فاصله داشته باشند که در حین رکاب زدن به آرنج ها برخورد نکنند. این فاصله باید در حدود عرض شانه دوچرخه سوار باشد. البته دسته های یک دوچرخه کوهستان را قدری بالاتر قرار میدهند. دسته ها باید طوری باشند که وقتی دوچرخه سوار بر روی زین قرار گرفته و دسته های دوچرخه را میگیرد بازوهای وی عمود بر تنه او بوده و آرنج ها کمی خم باشند.
پیشگیری از آسیب در دوچرخه سواری
- عضلات گلوتئوس ماگزیموس (عضلاتی که در باسن و بخش پایینی پشت قرار دارند) را فعال کنید. این کار به شما کمک میکند وزنتان را بهطور صحیح روی زین، پدالها و فرمان دوچرخه پخشکنید.
- زین دوچرخه باید در سطحی باشد که به سمت جلو نلغزید. فشار بیشازحد روی فرمان دوچرخه وارد نکنید.
- آرنجهایتان را خمیده نگهدارید تا بتوانند بهعنوان ضربهگیر عمل کنند.
- شانههایتان را شل نگهدارید. خیلی از افراد هنگام دوچرخه سواری شانههایشان را محکم رو به بالا نگه میدارند که وضعیت نادرست و آسیبرسانی محسوب میشود.
- روی دنده سنگین دوچرخه پا نزنید. این فشار ممکن است به زانوهایتان آسیب بزند.
مفصل شانه با دامنه حركتی بالا نقش مهمی در انجام کارها دارد و به همین دلیل مستعد آسیب های فراوانی نیز می باشد . مرکز طب فیزیکی و پلی کلینیک تخصصی ارتوپدی فنی دکتر بیژن فروغ با ارائه انواع خدمات درمانی در زمینه توانبخشی، کنترل و بهبود انواع بیماریها، آسیبها و صدمات، همچنین درد و محدودیت های حرکتی ناشی از آن، پذیرای مراجعه کنندگان عزیز می باشد. لطفا برای هماهنگی، کسب اطلاعات بیشتر و مشاوره با کارشناسان این مرکز، از طریق تماس با شماره تلفن 02166576424 و شماره واتس آپ ٠٩٣٩٦٩٨٤٤٣٠ اقدام فرمایید.
آدرس مطب : تهران ، بزرگراه چمران ، ابتدای باقرخان غربی ، پلاک 89 قدیم ، 26 جدید ، طبقه همکف
تلفن : 66576424 - 021
درباره این موضوع مطالب بیشتری بخوانید
-
علل درد لگن و درمان آن
تاریخ انتشار : 1394-06-03تاریخ بروز رسانی : 1403-03-05 -
افتادگی ارگان های لگن ( مشکلات جنسی )
تاریخ انتشار : 1394-06-03تاریخ بروز رسانی : 1402-04-25 -
علائم بورسیت لگن
تاریخ انتشار : 1394-05-04تاریخ بروز رسانی : 1402-04-25 -
علل و درمان درد لگن
تاریخ انتشار : 1394-05-04تاریخ بروز رسانی : 1403-03-05 -
علل و درمان درد لگن
تاریخ انتشار : 1394-06-03تاریخ بروز رسانی : 1403-03-05
نظرات کاربران درباره این مطلب :سیامک زرآبادی [ 1402-04-13 ]
سلام دکتر چند سالی هست که دوچرخه سواری رو به صورت حرفه ای انجام میدم و تمام مطالب این مقاله به دردم خورد ممنون و سپاس از زحماتی که می کشید جهت آگاهی و اطلاع رسانی
![](/img/addComments.png)
این فرم صرفا جهت دریافت نظرات ، پیشنهادات و انتقادات کاربران در مورد مطلب فوق میباشد .
به سوالات پزشکی در این بخش پاسخ داده نمیشود .
از ارسال پیام های تبلیغاتی در این بخش خودداری نمایید .
حداکثر طول مجاز برای متن پیام 500 کاراکتر است .